Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie zasad współpracy pomiędzy Radą Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych a marszałkami województw w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie

   W istniejącym stanie prawnym zadania wynikające z powołanej na wstępie ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych realizują wspólnie prezes Krajowego Urzędu Pracy, dysponent środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz marszałkowie województw, właściwi ze względu na siedzibę/miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Zgodnie z art. 12 ust. 6 cyt. ustawy koszty obsługi funduszu obciążają środki finansowe funduszu. Obecnie jednak fundusz odmawia samorządom województw refundacji ponoszonych przez nie kosztów realizacji ustawowych zadań marszałka, związanych z obsługą funduszu.    W okresie poprzedzającym reformę administracji publicznej zadania funduszu na poziomie województwa ustawa przypisywała dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy, a obsługi Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zajmowały się wojewódzkie urzędy pracy. Po reformie, zgodnie z:    - ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (DzU z 1998 r., nr 106, poz. 668, z późn.zm.) oraz    - ustawą z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU z 1998 r., nr 133, poz. 872, z późn.zm),    część zadań wynikających z ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy przekazano marszałkom województw, jednocześnie umiejscawiając wojewódzkie urzędy pracy w strukturach samorządu województwa. W roku 1999, w drodze szeregu aktów wewnętrznych, Krajowy Urząd Pracy rozpoczął wyodrębnianie z wojewódzkich urzędów pracy struktur służących dotychczas obsłudze zadań dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy z zakresu FGŚP. Proces ten został ostatecznie zakończony 1 grudnia 1999 r., kiedy to pracowników Wojewódzkiego Urzędu Pracy zajmujących się obsługą FGŚP wraz z mieniem służącym realizacji tych zadań przejął Krajowy Urząd Pracy. Na podstawie uchwały Rady Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych utworzono biura terenowe FGŚP, jako samodzielne jednostki organizacyjne podporządkowane prezesowi Krajowego Urzędu Pracy. Podstawy prawne powstania i działania tych biur od samego początku budziły wątpliwości.    W tej sytuacji z dniem 1 stycznia 2000 r., gdy wszedł w życie art. 84 ustawy kompetencyjnej, nakładający na marszałków województw część zadań wynikających z ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, oraz gdy zgodnie z art. 19 ustawy Przepisy wprowadzające... wojewódzkie urzędy pracy weszły w skład samorządu województwa, marszałkowie byli faktycznie pozbawieni ludzi i środków służących do realizacji ww. zadań. Spowodowało to konieczność zatrudnienia dodatkowego personelu do obsługi zadań realizowanych przez marszałków w zakresie wynikającym z ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.    Sytuacja powyższa zmusza do postawienia następujących pytań:    1. Z jakiego powodu i na jakiej podstawie prawnej z dniem 1 grudnia 1999 r. dokonano wyłączenia ze struktur wojewódzkich urzędów pracy komórek organizacyjnych wyspecjalizowanych do wykonywania zadań wynikających z ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych (...) uniemożliwiając w ten sposób przejęcie tych struktur przez samorząd województwa, do czego obligował obowiązujący stan prawny? Działanie takie doprowadziło do faktycznego niewykonania przepisów ustawy kompetencyjnej i przepisów wprowadzających (...) doprowadzając do zbędnego powielenia struktur zajmujących się realizacją zadań finansowych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i nieuzasadnionego zwiększenia kosztów realizacji zadań tego funduszu.    2. Jaka jest podstawa prawna działania i finansowania 49 biur terenowych, jako wyodrębnionych jednostek organizacyjnych funduszu, w szczególności w kontekście art. 12 ust. 6 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych? Z treści art. 14 oraz art. 12 ust. 6 wynika jednoznacznie, że środki finansowe funduszu służą finansowaniu świadczeń określonych w ustawie oraz kosztów obsługi tego funduszu, zaś z pozostałych zapisów tej ustawy wynika, że obsługę funduszu zapewnia marszałek województwa, realizując przyznane mu tą ustawą kompetencje i wykonując określone w niej zadania marszałka.    3. Jakie były dla funduszu skutki finansowe decyzji o wyodrębnieniu z dniem 1 grudnia 1999 r. biur terenowych FGŚP ze struktur wojewódzkich urzędów pracy, a w szczególności związane z zatrudnieniem nowych pracowników, wynajęciem nowych lokali biurowych i w efekcie wzrostem kosztów utrzymania tych biur? Wykaz i struktura kosztów ponoszonych przez KUP w roku 2000.    4. Czy dysponent środków FGŚP wie, ile osób zostało zatrudnionych w samorządach województw do obsługi ustawowych zadań marszałka w zakresie FGŚP i jakie są koszty tego dodatkowego zatrudnienia?    5. Dlaczego, w końcu, nie są refundowane marszałkom koszty wykonywania ich ustawowych zadań, mimo iż ustawa o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy wyraźnie i jednoznacznie nakłada na FGŚP obowiązek zwrotu kosztów obsługi funduszu?    Pragnę dodać, iż do tej pory takie pytania zadawane przez marszałków, w tym również Konwent Marszałków RP, Federację Związków Gmin i Powiatów RP, i kierowane m.in. do ministra pracy oraz premiera, prezes Krajowego Urzędu Pracy oraz rada funduszu pozostawiały bez odpowiedzi lub odpowiadały na nie odmownie. Interpelacja kierowana jest bezpośrednio do pana premiera, ponieważ poprzednie próby załatwienia sprawy na szczeblu Krajowego Urzędu Pracy i Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej nie przyniosły rezultatu.    Poseł Kazimierz Barczyk    oraz grupa posłów    Kraków, dnia 5 października 2000 r.